มูลนิธิอาสาพัฒนาราลีห์ประเทศไทย ร่วมกับ ราลีห์สิงคโปร์ ได้จัดกิจกรรมเยาวชนจากโรงเรียนนันยาง ประเทศสิงคโปร์ขึ้น มีน้องๆนักเรียนอายุประมาณ ๑๕ ปี จำนวน ๒๓ คน มาร่วมโครงการปรับปรุงทางเดินศึกษาธรรมชาติ ที่อุทยานแห่งชาติทับแขก-เขาหางนาด จังหวัดกระบี่ ระยะทาง ๓.๗ กิโลเมตร ซึ่งมีกองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ ๔๒๖ โดย พ.ต.ท.วีรศักดิ์ พันธุวงศ์ ร่วมสนับสนุนวิทยากรและรถรับส่งเป็นอย่างดี ผลัดกับรถของเทศบาลเมืองกระบี่และกรมการปกครองเรียกว่าอำนวยความสะดวกกันอย่างเต็มที่ทีเดียวอนึ่ง องค์กร Raleigh International เป็นองค์กรการกุศลที่จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ.๑๙๘๔ ในประเทศอังกฤษ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้อาสาสมัครที่เข้าร่วมโครงการได้ร่วมแรงร่วมใจกันทำสาธารณกุศลโดยไม่คำนึงถึงภูมิหลังหรือเชื้อชาติ เพื่อปรับปรุงและพัฒนาศักยภาพในตัวเองและฝึกให้มีความมานะอดทน และมีความเป็นผู้นำและทำงานกันเป็นทีม ด้วยการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสหรือสร้างสาธารณประโยชน์ต่างๆ ในปัจจุบันทางองค์กรมีสาขาอยู่ในหลายประเทศ โดยเจ้าชายวิลเลี่ยมแห่งราชวงศ์อังกฤษ ก็ได้ร่วมโครงการในประเทศชิลีเมื่อหลายปีก่อน และขณะนี้ได้จดทะเบียนเป็นมูลนิธิในประเทศไทยในนามมูลนิธิอาสาพัฒนาราลีห์ ประเทศไทย โดยมี ท่านผู้หญิงพึงจิตต์ ศุภมิตร เป็นประธาน และ ดร.จินตนันท์ ศุภมิตร เป็นเลขาธิการ
เมื่อนักเรียนมาถึงในวันแรก ก็ไปฟังบรรยายสรุปของทางอุทยานแห่งชาติ หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี โดยมี คุณเปลี่ยนประสพ ขาวนวล เป็นผู้ให้การต้อนรับและประสานงาน คณะนี้ได้เข้าพักแรมที่บ้านพักของอุทยานฯที่อ่างนางตลอดทริป หลังจากนั้นช่วงบ่ายก็ไปเยี่ยมชมโรงเรียนหนองทะเลวิทยา โดยมีผู้อำนวยการโรงเรียนคือ อาจารย์ประนอม บุตรแขก และ อาจารย์วันเพ็ญ ทองงำ ร่วมกับนักเรียนคอยต้อนรับอย่างน่าประทับใจด้วยการร้องเพลงโรงเรียน และมอบมาลัยมะลิให้ทุกคน หลังจากนั้นก็มีการแข่งแชร์บอลและอื่นๆเพื่อเป็นการเชื่อมสามัคคีอย่างสนุกสาน มีการร้องเพลงเชียร์กันเต็มที่ ทำให้เด็กทั้งสองโรงเรียนสามารถเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว

วันต่อมาก็เป็นการทำงานปรับปรุงการเดินศึกษาธรรมชาติ ทางเดินที่ทับแขกนี้เป็นภูมิประเทศที่สวยงามแห่งหนึ่งของจังหวัดกระบี่ มีหาดทรายสวยงามอยู่ใกล้ๆกัน และมีโรงแรมชั้นหนึ่งหลายแห่งทั้งที่สร้างเสร็จแล้ว เช่น เชอราตัน และนาคามันตา ส่วนที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง เช่น โซฟิเทล และภูเลบีช ทางเดินเดิมนั้นมีอยู่แล้ว แต่ทรุดโทรมมีต้นไม้ปิดทางเป็นระยะๆ เสาซุ้มประตูก็โดนปลวกกินจนแทบจะพังลงมา ป้ายบอกทางก็ไม่มี ทำให้มีนักท่องเที่ยวขึ้นไปและหลงทางบ่อยๆ

ดูแล้วไม่น่าจะขึ้นไปเที่ยวสักเท่าไหร่ ซึ่งถ้าปรับปรุงแล้ว คาดว่าจะมีนักท่องเที่ยวที่นิยมการเดินขึ้นเขา หรือที่ฝรั่งเรียกว่า Hiking มาเที่ยวมากยิ่งขึ้น ด้านล่างของทางเดินมีน้ำตกเล็กๆ น้ำใสสะอาดมาก มักมีชาวบ้านอุ้มลูกจูงหลานมาเล่นน้ำกันเป็นประจำ เด็กๆได้เริ่มงานโดยการหัดก่ออิฐผสมซีเมนต์ฉาบปูนกันอย่างตั้งอกตั้งใจ และบางกลุ่มก็เดินสำรวจเส้นทางเพื่อทำแผนที่ บางกลุ่มก็ทำป้ายบอกทางซึ่งต้องหัดใช้เลื่อยมือ และเลื่อยไฟฟ้าเป็นครั้งแรก

ขณะนี้ รัฐบาลสิงคโปร์ได้ให้ความสนใจกับการศึกษาแบบเรียนรู้นอกห้องเรียนมาก คนของราลีห์สิงคโปร์ที่มาคุมโครงการ ได้รับทุนของรัฐบาลเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด เขาต้องการให้เด็กของเขาเรียนรู้การทำงานเป็นหมู่คณะ การทำโครงการต่างๆและการทำงานซึ่งถ้าอยู่บ้านอันแสนสุขสบายที่สิงคโปร์ จะไม่มีวันได้ทำเลย ตอนกลางคืนหลังอาหารค่ำทุกวันจะมีการดีบรีฟถึงปัญหาและอุปสรรค พร้อมทั้งแต่งตั้งหัวหน้ากลุ่มเปลี่ยนไปทุกวัน หัวหน้ากลุ่มมีหน้าที่ดูแลเพื่อนแจกจ่ายงานให้ทำ และตรวจตราทุกสิ่งก่อนที่จะกลับที่พัก เด็กสิงคโปร์กลุ่มนี้มาจากโรงเรียนชั้นนำของประเทศ ส่วนใหญ่ฐานะดี ต้องมีการปรับตัวบางคนเกิดมาไม่เคยเดินทางออกนอกประเทศโดยไม่มีผู้ปกครองเลย

ก่อนเริ่มโครงการทาง ตชด.มีความตั้งใจดี โดย ด.ต.ซีเด๊ะ สามัญ หัวหน้าทีมชุดช่างพยายามบอกว่าให้เด็กทำงานง่ายๆแล้วเดี๋ยว ตชด.จะทำให้เสร็จหมด เราก็ต้องทำความเข้าใจกับเขาว่า เราไม่ต้องการให้ช่วยมาก ต้องการให้เด็กทำเป็นส่วนใหญ่ ส่วนวิทยากร ตชด. ให้ช่วยสอน ควบคุมและชี้แนะเท่านั้น แต่เด็กชุดนี้ก็แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจจริง และความอดทนมุมานะ โดยก่อเสาเป็นต้นไม้เพื่อแขวนป้ายทางเข้าอย่างสวยงาม ทุกคนต้องแบกปูนซีเมนต์หนักเป็นกิโลขึ้นเขาเป็นระยะทาง ๒.๕ กิโลเมตร เพื่อสร้างเก้าอี้นั่งชมวิวที่ชุดชมวิวระหว่างทาง ทางขึ้นเขานี้ชันมาก บางทีต้องดึงเชือกปีนขึ้นไป และบางครั้งก็มีต้นไม้ใหญ่ขนาดหลายคนโอบล้อมขวางทางอยู่ต้องลอดข้างใต้ทุลักทุเลกันพอสมควร

ช่วงกลางๆอาทิตย์ ทาง ตชด.ได้เชิญเด็กสิงคโปร์ ไปร่วมงานจบหลักสูตรการอบรมลูกเสือชาวบ้านที่คลองท่อมด้วย ก็สนุกสนานกันมาก

มีการเชิญกันออกไปรำวงและเชิญทานอาหารแบบสไตล์ไทยๆ เด็กๆรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เข้าร่วมในกิจกรรมเสริมและรู้สึกสนุกกับการรำวงมาก

เด็กไทยจากโรงเรียนหนองทะเลวิทยาได้มาช่วยกิจกรรมในช่วง ๔ วันสุดท้าย เนื่องจากเป็นช่วงที่โรงเรียนไม่หยุด แต่ก็เข้ากันได้ดี คุยกันรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็ช่วยเหลือกันเป็นอย่างดี จนกระทั่งโครงการของเราดำเนินมาจนถึงวันสุดท้าย ที่ป้ายต้นไม้บอกทางด้านหน้าเสร็จสมบูรณ์ ห้องน้ำทาสีใหม่เอี่ยมอ่อง เก้าอี้ซีเมนต์ที่จุดชมวิวเสร็จเรียบร้อย ทุกคนได้มีโอกาสปีนขึ้นไปชมวิวที่ยอดเขา ซึ่งวิวที่เห็นนั้นสวยงามมาก ทำให้หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง ที่อุตสาหะเดินขึ้นมาถึง ๓.๗ กิโลเมตร มองไปเห็นเกาะพีพีและเกาะยาว เขาว่าถ้าอากาศดีๆสามารถเห็นไปถึงภูเก็ตทีเดียว ขากลับลงมาเราได้ติดธงและตราสัญลักษณ์ฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี พร้อมกับร่วมกันถ่ายภาพเป็นที่ระลึก

ผมรู้สึกดีมากครับกับการมาร่วมกิจกรรมครั้งนี้กับนักเรียนสิงคโปร์ น้องโซบ-ศุภักษร บูบุตร นักเรียนจากโรงเรียนหนองทะเลวิทยากล่าว อยากให้คนมาเที่ยวกันเยอะๆ และอย่าทิ้งขยะนะคะ เพราะขยะข้างบนเยอะมากค่ะ น้องเยาะห์ - ศิรินันท์ สนั่นก้อง เก็บขยะลงมาทิ้งจนเหนื่อยกล่าว

ทางฝั่งนักเรียนสิงคโปร์ก็ประทับใจไม่แพ้กัน น้องมิเชล โลว์ กล่าวว่า สิบวันนี้ ทำให้รู้สึกว่าเป็นการเปลี่ยนมุมมองของชีวิต ได้พบเพื่อนใหม่และได้มองโลกในแง่ที่ต่างไปจากเดิมค่ะ นอกจากนี้ยังได้เรียนรู้วัฒนธรรมไทย ได้ร้องเพลงช้าง และประทับใจในการต้อนรับของคนไทยมากค่ะ โดยเฉพาะ ตชด.ที่ช่วยเหลือดีมาก

หลังจากนั้น คณะก็ได้ไปร่วมการปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติที่คลองท่อมจำนวน ๒,๐๐๐ ต้น มีนักเรียนโรงเรียนเมืองกระบี่และทหารมาร่วมด้วย ในช่วงเย็นมีงานเลี้ยงขอบคุณทุกๆท่านที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมครั้งนี้ ทั้งนักเรียนไทยและสิงคโปร์ก็ได้จัดการแสดงมาโชว์กันอย่างน่าประทับใจ มีการแลกของที่ระลึกที่อยู่ด้วยรอยยิ้ม น้ำตา และเสียงหัวเราะ ซึ่งก็คงจะประทับในความทรงจำตลอดไป